پارچه تافته نایلون: خواص، موارد استفاده و مواردی که هنگام سفارش باید مشخص شود

تافته نایلونی یکی از اسب های کار پارچه پوشاک کاربردی است - سبک وزن، بادوام، سطح صاف، و قادر به پذیرش طیف گسترده ای از پرداخت های عملکردی است. این در پوسته های ژاکت پایین، بادگیرهای قابل بسته بندی، آستر لباس های ورزشی، پارچه های کیف، و لباس های بیرونی سبک وزن تقریباً در هر سطح قیمتی از فست مد گرفته تا فضای باز فنی ظاهر می شود. این ماده از بیرون ساده به نظر می رسد - یک پارچه بافته شده ساده یا ساده با دستی صاف و کمی ترد - اما مشخصاتی که عملکرد واقعی آن را در یک لباس تمام شده تعیین می کند به طور قابل توجهی متفاوت است و درک عواملی که باعث ایجاد این تفاوت ها می شود هنگام خرید در سطح برند یا خرید اداری مهم است.

ساخت تافته به چه معناست

تافته یک اصطلاح ساختار بافت است، نه یک نوع الیاف. به پارچه‌ای ساده بافته یا تقریباً ساده با توازن خاص بین نخ‌های تار و پود اطلاق می‌شود که سطحی صاف با براقی جزئی و پرده‌ای کاغذی و ترد ایجاد می‌کند. این کلمه از کلمه فارسی به معنای "بافته های تابیده" گرفته شده است و از نظر تاریخی به پارچه های ابریشمی ساده بافته شده است. در تولید نساجی مصنوعی مدرن، "تافت" ساختار و ویژگی سطح را توصیف می کند: صاف، صاف، نزدیک بافته شده، با درخشندگی جزئی از سطح نخ رشته.

تافته نایلونی از نخ های رشته ای نایلونی در هر دو جهت تار و پود استفاده می کند که در این ساختار متعادل بافته شده است. رشته نایلونی - الیاف اکسترود شده با طول پیوسته، برخلاف الیاف اصلی با طول برش مورد استفاده در نخ‌های تابیده شده - سطح صاف مشخصه‌ای را به پارچه می‌دهد، زیرا هیچ انتهای الیافی از سطح نخ بیرون زده نمی‌شود تا ظاهری مبهم یا مات ایجاد کند. نتیجه پارچه ای است که نور را به طور مداوم در سراسر سطح خود منعکس می کند و درخشندگی ظریفی را ایجاد می کند که تافته را از پارچه های نایلونی برس خورده یا هلو متمایز می کند.

خواص کلیدی نایلون تافته

وزن و دسته

تافته نایلونی در طیف وسیعی از وزن در دسترس است، از ساختارهای بسیار سبک با وزن 20 تا 30 گرم در مترمربع که برای لباس‌های ورزشی قابل بسته‌بندی و روکش‌های کت پایین استفاده می‌شود، تا ساختارهای متوسط با وزن 40 تا 70 گرم در متر برای پوسته‌های لباس بیرونی استاندارد و پارچه‌های کیف، تا ساختارهای سنگین‌تر از 80 تا 100 گرم، کیف‌های فنی و کیف‌های 100 گرمی. وزن پارچه و سفتی را تعیین می کند - تافته بسیار سبک کیفیت روانی دارد که ساختارهای سنگین تر آن را از دست می دهند. برای استفاده از پوشاک، انتخاب وزن باید بر اساس کاربرد مورد نظر لباس و بسته بندی و بسته بندی مورد نظر باشد.

دسته تافته نایلونی - احساس لامسه هنگام دست زدن - تا حدی با وزن و ساختار پارچه و تا حدی با تکمیل اعمال شده تعیین می شود. تافت نایلونی ناتمام دارای یک دست صاف و کمی سفت است. کلندرینگ (گذراندن پارچه از طریق غلتک های گرم شده تحت فشار) می تواند دستی ترد با افزایش درخشندگی سطح ایجاد کند. سنباده زدن سبک یا بیرون زدگی سطح را نرم می کند اما پارچه را از ویژگی کلاسیک تافته دور می کند. اکثر تافته های نایلونی تمام شده برای کاربردهای لباس بیرونی، دست صاف را حفظ می کنند و نرم شدن آن از طریق انتخاب پوشش و شیمی تکمیل به جای عملیات مکانیکی سطح حاصل می شود.

استحکام و مقاومت در برابر سایش

خواص مواد نایلون به نایلون تافته به طور قابل توجهی مقاومت سایشی و استحکام پارگی بهتری نسبت به تافته پلی استر با وزن معادل می دهد - این یکی از اصلی ترین توجیهات فنی برای انتخاب نایلون به جای پلی استر برای کاربردهایی است که پارچه دچار استرس فیزیکی می شود. پانل پشتی ژاکت تافته نایلونی در مقابل کوله پشتی، نشیمنگاه شورت تافته نایلونی، یا قسمت زیرین بسته فنی در معرض سطوح سنگی - اینها موارد استفاده نهایی هستند که در آن مقاومت سایشی بالاتر نایلون نسبت به پلی استر با همان وزن به یک مزیت عمر مفید قابل اندازه گیری تبدیل می شود.

استحکام پارگی در تافت به طور قابل توجهی با ساخت ریپس استاپ بهبود می‌یابد، که در آن نخ تقویت‌کننده سنگین‌تری در فواصل منظم (معمولاً فاصله شبکه‌ای 5 تا 8 میلی‌متر) در پارچه بافته می‌شود تا از انتشار اشک جلوگیری کند. یک پارگی کوچک در یک تافته ساده بافته شده تحت استرس به انتشار خود ادامه می دهد. یک شبکه ripstop پارگی را در نزدیکترین نخ تقویت کننده می گیرد و آسیب را محدود می کند. برای کاربردهای بیرونی و عملکردی که پارچه ممکن است در معرض تماس تیز قرار گیرد، یک تافته نایلونی ریپس استاپ مقاومت بهتری در برابر پارگی فاجعه‌بار نسبت به ساختاری با بافت ساده دارد.

عملکرد ضعیف

برای پوسته های کاپشن و روکش لحاف، پارچه باید از مهاجرت پرها و پایین به داخل بافت در طول عمر محصول جلوگیری کند. این به‌عنوان یک درجه‌بندی «ضعف پایین» اندازه‌گیری می‌شود، که معمولاً به صورت تعداد فرارهای پایین/پر در هر ناحیه آزمایشی تعریف‌شده پس از تعداد مشخصی از چرخه‌های مکانیکی بیان می‌شود. یک تافته نایلونی محکم بافته شده می‌تواند از طریق چگالی بافت به تنهایی، بدون پوشش اضافی، به عملکرد مقاومی دست یابد - تعداد نخ و ظرافت نخ، اندازه منافذ بین نخ‌ها را تعیین می‌کند، و متراکم بودن به اندازه کافی مانع از نفوذ شفت‌های پر می‌شود. برای توان های پرکننده بالاتر از 700، قطر بالش به اندازه ای کوچک می شود که گاهی اوقات برای دستیابی به مهار قابل اطمینان نیاز به کلندری یا پوشش سبک اضافی است.

تافته نایلونی مقاوم برای کاربردهای ژاکت پریمیوم معمولاً تعداد نخ را در هر دو جهت مشخص می کند تا تراکم بافت کافی را تأیید کند. پارچه‌هایی که به‌عنوان ضد پوسیدگی فروخته می‌شوند باید دارای مستنداتی از عملکرد آزمایش‌شده فرار پر باشند - تکیه بر تعداد نخ به تنهایی بدون داده‌های آزمایشی برای یک ساختار پارچه خاص، خطر ایجاد می‌کند، زیرا تعداد نخ ظاهری و اندازه منافذ واقعی تحت‌تاثیر پیچش نخ، انقباض نهایی، و کشش بافت به روش‌هایی قرار می‌گیرند که همیشه منعکس‌کننده‌ای خاص در هیچ‌مین نیست.

پرداخت های متداول برای تافته نایلون اعمال می شود

DWR (دفع آب بادوام)

روکش DWR روی اکثر تافته های نایلونی لباس های بیرونی اعمال می شود تا باعث شود آب به جای جذب شدن در پارچه، روی سطح مهره شود. پایان معمولاً یک ترکیب فلوئوروکربن است (شیمی C8 یا C6 در فرمول‌های قدیمی‌تر، که به طور فزاینده‌ای با جایگزین‌های بدون C0 PFC در پاسخ به مقررات زیست‌محیطی و تعهدات پایداری برند جایگزین می‌شود) که در فرآیند تکمیل استفاده می‌شود. DWR پارچه را ضد آب نمی کند - اگر پارچه با DWR اشباع شود یا DWR تحلیل رود، در نهایت آب به پارچه نفوذ می کند - اما از "خیساندن" جلوگیری می کند که باعث می شود ژاکت لمینت شده غشایی قابلیت تنفس خود را از دست بدهد و وقتی پارچه پوسته آب را جذب می کند، احساس سردی و سنگینی می کند.

برای تصمیم گیری منبع، تایید نوع شیمی DWR به طور فزاینده ای مهم است. DWR مبتنی بر C8 PFAS در چندین بازار ممنوع یا تحت محدودیت است. شیمی C6 همچنان در حال استفاده است، اما مورد بررسی دقیق قرار می گیرد. جایگزین‌های مبتنی بر زیستی و غیر فلوئوردار C0 مسیر سفر برای برندهایی هستند که تعهدات پایداری دارند. مارک‌های عرضه‌کننده بازار اتحادیه اروپا، ایالات متحده یا ژاپن باید تأیید کنند که DWR شیمی مورد استفاده توسط تامین‌کننده پارچه آن‌ها الزامات نظارتی قابل‌اجرا و استانداردهای شیمیایی خود را برآورده می‌کند، که معمولاً به معنای درخواست Bluesign، OEKO-TEX یا اسناد مطابق مواد شیمیایی معادل برای پارچه تمام‌شده است.

پوشش PU

پوشش پلی یورتان (PU) که در پشت تافت نایلونی اعمال می شود، ضد آب بودن را افزایش می دهد (به صورت سر هیدرواستاتیک، معمولاً 1000 تا 10000 میلی متر بسته به وزن پوشش بیان می شود)، تخلخل را برای کاربردهای ضد ریز کاهش می دهد و بدنه را به دست پارچه می افزاید. تافته نایلونی با روکش PU به طور گسترده برای کاپشن های بارانی، لباس های بیرونی ضدآب سبک وزن، و پوسته های ژاکت که در آن ها هم مقاومت در برابر آب و هم محتوی پایین مورد نیاز است استفاده می شود. وزن پوشش، سطح ضد آب بودن را تعیین می کند - پوشش های سنگین تر، سر هیدرواستاتیک بالاتری ایجاد می کنند، اما تنفس را کاهش می دهند و وزن را اضافه می کنند.

پوشش PA (پلی آمید/نایلون) جایگزینی برای PU با خواص عملکردی مشابه اما رفتار لمسی و انعطاف پذیری کمی متفاوت است. پوشش PA معمولاً برای کاربردهای سمت آستری استفاده می شود که انعطاف پذیری و لمس نرم در اولویت هستند.

پوشش نقره / فلز

تافته نایلونی با پوشش نقره ای یا فلزی در سمت عقب برای کاربردهای عایق حرارتی استفاده می شود - سطح بازتابنده از دست دادن گرمای تابشی از بدن را کاهش می دهد یا گرمای تابشی خارجی را منعکس می کند. این ساختار در آسترهای کیسه خواب، پتوهای اضطراری و برخی از لباس های فعال در هوای سرد رایج است. لایه فلزی معمولاً آلومینیوم است که توسط متالیزاسیون خلاء رسوب می کند یا به شکل پوشش اعمال می شود. مقاومت در برابر خراش لایه فلزی یک متمایز کننده کیفیت است: لایه باید از طریق خم شدن و شستشوی مکرر دست نخورده باقی بماند تا عملکرد بازتابی خود را حفظ کند.

تافته نایلون در مقابل تافته پلی استر: چه زمانی انتخاب فیبر اهمیت دارد؟

مشخصات متداول برای تأیید هنگام سفارش

هنگام ثبت سفارش پارچه یا درخواست نمونه، موارد مشخصاتی که بیشترین تأثیر را بر عملکرد و فرآیند تولید پوشاک تمام شده دارد عبارتند از:

وزن پارچه (gsm) با تحمل - این مستقیم‌ترین عامل تعیین‌کننده حضور فیزیکی پارچه در یک لباس تمام‌شده است، و تغییر تحمل خارجی هم بر احساس لباس و هم مطابقت آن با مشخصات وزن محصول روی برچسب‌ها تأثیر می‌گذارد. تلورانس قابل قبول معمولی برای اکثر کاربردها ± 5% است. لباس های فنی با مشخصات وزن تنگ ممکن است به 3±٪ نیاز داشته باشند.

تعداد نخ ها (نخ ها در سانتی متر یا نخ ها در هر اینچ، تار و پود به طور جداگانه) - مربوط به کاربردهای مقاوم در برابر روکش که در آن تراکم بافت باید حداقل برای جلوگیری از فرار پرها باشد. برای کاربردهای غیر رو به پایین، تعداد نخ ها به عنوان یک مشخصات مستقل از اهمیت کمتری نسبت به ضد ضخامت دارد.

منکر نخ در تار و پود - ظرافت نخ رشته نایلونی استفاده شده. گزینه های رایج برای تافته سبک وزن 20D، 30D، 40D و 50D (دنیر) است. نخ‌های ظریف‌تر (20D، 30D) پارچه‌های سبک‌تر و نرم‌تری تولید می‌کنند. نخ های درشت تر پارچه های بادوام تری تولید می کنند. دنیر همچنین بر ضد باد بودن پارچه و مهار آن تأثیر می‌گذارد - نخ‌های ظریف‌تر در ساختارهای متراکم‌تر، منافذ کوچک‌تری تولید می‌کنند.

مشخصات پایان - نوع DWR و سطح عملکرد (زاویه تماس یا درجه اسپری)، نوع پوشش و وزن در صورت وجود، هر گونه عملیات کاربردی دیگر. تأیید نوع شیمی DWR در برابر استانداردهای شیمیایی قابل‌اجرا به طور فزاینده‌ای بخشی غیرقابل مذاکره از مشخصات برای مارک‌های دارای الزامات انطباق است.

سوالات متداول

چه نوع تافته نایلونی برای کاپشن‌های پایین مناسب است؟

اکثر پوسته‌های ژاکت پریمیوم از تافته نایلونی 20 تا 40 بعدی استفاده می‌کنند - به اندازه‌ای سبک هستند که به ژاکت اجازه می‌دهد تا به صورت فشرده بسته شود، در حالی که چگالی بافت و استحکام الیاف کافی برای استفاده مورد نظر را فراهم می‌کند. ژاکت های فوق سبک که حداقل حجم بسته بندی شده را هدف قرار می دهند، از ساختارهای 10 بعدی تا 20 بعدی استفاده می کنند که به بافت بسیار متراکم و گاهی اوقات پوشش اضافی برای دستیابی به مهار قابل اعتماد با قدرت پر کردن بالا نیاز دارند. کاپشن‌های تجاری استاندارد معمولاً از تافته نایلونی 30 بعدی یا 40 بعدی استفاده می‌کنند که وزن، بسته‌بندی، دوام و عملکرد ضد افت را با هزینه‌ای که مناسب تولید میان‌رده است، متعادل می‌کند. برای لباس‌های بیرونی بادوام که انتظار می‌رود در چندین فصل استفاده سنگین دوام بیاورند، تافته نایلونی 40 تا 70 بعدی علی‌رغم مجازات وزن مناسب‌تر است، زیرا پارچه‌های سنگین‌تر در برابر سایش و آسیب فشاری که پوسته‌های نازک‌تر کت در طول زمان ایجاد می‌شوند، مقاومت می‌کند.

آیا تافته نایلونی قابل چاپ است؟

بله - تافته نایلون هم چاپ چرخشی و هم چاپ جوهر افشان دیجیتال را می پذیرد. در فرآیند چاپ برای نایلون از رنگ های اسیدی (همان کلاس رنگی که برای رنگرزی قطعه استفاده می شود) برای چاپ روی صفحه روتاری سنتی استفاده می شود که روشنایی رنگ عالی و ثبات شستشوی خوبی روی نایلون ایجاد می کند. چاپ جوهر افشان دیجیتال با استفاده از فناوری جوهر اسیدی به طور فزاینده ای برای تولید کوتاه مدت و طرح های پیچیده چند رنگی مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا هزینه های آماده سازی صفحه را حذف می کند که چاپ سنتی را برای مقادیر کم گران می کند. سطح صاف تافته نتایج چاپی تمیز و با وضوح بالا را ایجاد می کند - سطح فیلامنت ثابت بدون هاله فیبر اجازه می دهد تا جزئیات دقیق حل شوند. چاپ تخلیه (حذف رنگ پایه برای ایجاد الگوها) و چاپ سابلیمیشن نیز بر روی سازه های نایلونی تافته خاص استفاده می شود، اگرچه هر کدام دارای الزاماتی برای تهیه پارچه و سازگاری با نوع رنگ هستند.

تفاوت بین تافته نایلون و پارچه نایلون آکسفورد چیست؟

تافته و آکسفورد هر دو سازه های نایلونی بافته شده هستند، اما از نظر ساختار بافت، ظرافت نخ و ویژگی پارچه در نتیجه متفاوت هستند. تافته نایلونی از نخ های رشته ای ظریف در بافتی ساده استفاده می کند و پارچه ای صاف و سبک با درخشندگی جزئی تولید می کند. نایلون آکسفورد از بافت سبدی (دو یا چند نخ بافته شده با هم به عنوان یک واحد در هر جهت) استفاده می‌کند، معمولاً با نخ‌های سنگین‌تر، پارچه‌ای با الگوی شبکه‌ای بافت‌دار قابل مشاهده، بدنه بیشتر و وزن بسیار بالاتر تولید می‌کند - بیشتر پارچه‌های نایلونی آکسفورد در محدوده ۱۰۰ تا ۳۰۰ گرم در متر در مقایسه با نایلون معمولی ۸–۳۰۰ گرم بر متر هستند. آکسفورد برای کیف‌ها، چمدان‌ها و لباس‌های بیرونی سنگین که دوام و ساختار در اولویت هستند، مناسب است. تافته برای پوسته‌های لباس‌های بیرونی سبک، آسترها و کاربردهایی که وزن و بسته‌بندی اهمیت دارد، مناسب است. هر دو سازه های نایلونی معتبر با پروفیل های عملکردی متفاوت هستند به جای اینکه یکی بر دیگری برتری داشته باشد.

پارچه تافته نایلونی | پارچه نایلونی اسپندکس | پارچه نایلون 66 | عملکرد پارچه در فضای باز | پارچه ژاکت پایین | تماس با ما